سرود زرتشت
تارنگاری درباره ی زرتشت ، زرتشتیان و مطالب پیرامون آنها
پیوند به سرود زرتشت
صفحات وبلاگ
نویسنده: بیژن - ۱۳٩٥/۱/۱۳

هُبوط یا هُبوطِ انسان، مفهومی در دستگاه نظری و آموزه‌های اسلامی، یهودی و مسیحی است. هُبوط به نافرمانیِ انسان در برابرِ خدا و فرستادنِ او به زمین اشاره دارد.[۱][۲]

واژه‌شناسی

ابن فارس می‌گوید: «هبوط کلمه‌ای است که دلالت بر فرود آمدن می‌کند.»[۳]

ماجرای هبوط

حوّا و آدم به‌عنوانِ نخستین انسان‌ها در باغِ بهشت خوش بودند و می‌زیستند:

«و یَهُوَه‌خدا آدم را امر فرموده گفت: از همهٔ درختانِ باغ بی‌ممانعت بخور. اما از درختِ معرفتِ نیک و بد زنهار نخوری! زیرا روزی که از آن بخوری هر آینه خواهی مُرد.»[۴]

روایتِ قرآنی:

«گفتیم به آدم (ع) و همسرش در بهشت مسکن اختیار بنمایید و از نعمت‌های آن فراوان بخورید؛ ولی نزدیکِ این درخت برای خوردن نشوید؛ زیرا از ستمکاران خواهید بود.»[۵][۶]

درخت ممنوع

تورات، درخت را درختِ شناختِ نیک‌وبد و دانائی می‌داند. برخی روایاتِ اسلامی نیز آنرا درخت گندم یا انگور یا انجیر دانسته‌اند.[۷]

وسوسه‌گر

در اندیشهٔ یهودی، مارِ بهشتی موجودی‌ست که آدم و حوّا را وسوسه می‌کند:

«.. و مار از همه حیواناتِ صحرا که یَهُوَه‌خدا ساخته بود هوشیارتر بود و به زن گفت: آیا خدا حقیقتاً گفته است که از همهٔ درختانِ باغ نخورید؟! زن به مار گفت: از میوه و درختان باغ می‌خوریم، لکن از میوهٔ درختی که در وسطِ باغ است، خدا گفت از آن مخورید! آن را لمس مکنید! مبادا بمیرید!.. مار به زن گفت: هر آینه نخواهید مُرد، بلکه خدا می‌داند در روزی که از آن بخورید چشمانِ شما باز شود و مانندِ خدا دانای نیک و بد خواهید بود.»[۸]

اما در اندیشه‌های اسلامی، این موجود ابلیس است.

مشی و مشیانه نخستین جفتِ بشر در فرهنگِ اساطیریِ ایران هستند. زادگاهِ انسان در فرهنگِ مزدیسنا زمین است و از آسمان به زمین نیز هُبوط نکرده است.

نافرمانی و پی‌آمدِ آن

حوّاوآدم از آنچه خداوند گفته بود سر پیچیدند و پی‌آمدِ این نافرمانی، آشکار شدنِ برهنگیِ آنان یا آگاهی یافتنِ آنان به برهنگیِ خود بود. پس از آن؛ آدم توبه می‌کند و یَهُوَه‌خدا هم وی را می‌بخشد اما آثارِ برهنگی و گناهِ نخستین بر آنان باقی می‌ماند و از بهشت نیز فرو می‌افتند.

«... پس از میوه‌اش گرفته بخورید و به شوهر خود نیز داد و او خورد. آنگاه چشمانِ هر دوی ایشان باز شد و فهمیدند که عریان‌اند. پس برگ‌های انجیر به هم دوخته سترها برای خویشتن ساختند.»[۹]

پس از نافرمانی، مار و حوّا و آدم به روشی مجازات می‌شوند:

مجازاتِ مار

«پس یَهُوَه‌خدا به مار گفت: چونکه این کار کردی، از همهٔ جانوران و از همهٔ حیواناتِ صحرا ملعون‌تر هستی! [پس] بر شکمت راه خواهی رفت و تمام روزهای عمرت خاک خواهی خورد.»[۱۰]

مجازاتِ حوّا و آدم

«و به زن گفت: درد و حمل تو را بسیار افزون گردانم. با درد فرزندان خواهی زایید و اشتیاقِ تو به شوهرت خواهد بود و او بر تو حکمرانی خواهد کرد.»[۱۱]

تورات گفتارِ خداوند با آدم را نیز چنین به تصویر می‌کشد:

«و به آدم گفت: “چونکه سخنِ زوجه‌ات را شنیدی و از آن درخت خوردی –که امر فرموده گفتم از آن نخوری– پس به سببِ تو زمین ملعون شد و تمامِ روزهای عمرت از آن با رنج خواهی خورد. خار و خس نیز برایت خواهد رویانید و سبزه‌های صحرا را خواهی خورد؛ و به عرقِ پیشانی‌ات نان خواهی خورد تا هنگامیکه به خاک بازگردی که از آن گرفته شدی؛ زیرا که تو خاک هستی و به خاک خواهی برگشت. و آدم زنِ خود را حوّا نام نهاد زیرا که او مادرِ همهٔ زندگان است. و یهُوَه‌خدا لباس‌ها برای آدم و زنش از پوست بساخت و ایشان را پوشانید. و یهُوَه‌خدا گفت: همانا انسان مثلِ یکی از ما شده است که دانای نیک‌وبد گردیده.»[۱۲]

 

پانویس ها: 

  1.  هبوط
  2.  علی شریعتی، مجموعه آثار شماره ۱۳، تهران: چاپخش، ۱۳۶۰
  3.  ابن فارس، معجم مقائیس اللغة، ج۶، ص۳۰.
  4.  تورات، سفرِ پیدایش، ۱۴:۳–۱۹
  5.  سوره بقره، آیه 35
  6. http://tadabbor.org/?page=tadabbor&SOID=2&AYID=35
  7.  http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/4227/8005/104951/قصّه-حضرت-آدم(ع)
  8. تورات، سِفرِ پیدایش، ۳: ۱–۹
  9.  سفر پیدایش۳: ۶–۷
  10. سفر پیدایش، ۴: ۱۴ و ۱۵
  11. سفر پیدایش، ۴: ۱۶
  12.  سفر پیدایش، ۴: ۱۷ تا ۲۲.

 

حوّای وسوسه‌گرِ من! شادمانگیِ برهنگی‌ام را بپذیر!

من نام‌های دیگر را یکسره فراموش کرده‌ام.

تا برای همیشه پس از تو، از فرشته‌وار آدم‌بودن انصراف داده باشم.

 

سیب‌مهمانیِ خالصانه‌ام را بپذیر!

تا طلوعِ هبوطی دیگر،

خاکی‌تر از همه‌ی خاک‌های مقدس و ارواحِ بزرگ.

تا خشمِ خدای دیگری که وعده‌گاهمان را جاودانه‌دوزخِ بی‌خودآییِ خود کند.

بی‌ریاییِ حضورم را بپذیر!

تا بارِ امانتِ گناهِ بزرگ را متعهدانه بزیم.

ما هیچوقت آزاد نخواهیم بود.

آزادیِ انتخابم را بپذیر!

اثیریِ اسارتم را بپذیر!

نویسنده: بیژن - ۱۳٩٤/٢/۳٠

شما با شنیدنِ نام آهنگر بیادِ چه چیز می‌افتید؟ چه کیفیتی در ذهنتان جان می‌گیرد؟ و در آخر، این آهنگر قدیمی که ما اینهمه از آن شنیده ایم و در کتابها از او خوانده ایم کیست؟ او با چرم و سندانش در کجای تاریخ و فرهنگِ ما ایستاده است. چه میکند و چرا هنوز پس از هزاران سال نمرده است؟ نخست، بهتر است از پیشهء آهنگران یاد کنیم.


 آهنگر، قهرمانیست «تمدن‌ساز» که رسالتِ بزرگی همچون بازسازیِ کتندیسِ کاوه آهنگر در اصفهاناینات؛ سازماندهیِ دوبارهء دنیا و افشای اسرارِ فرهنگ بر آدمیان را بر عهده دارد. او همیشه‌قهرمانیست که دقیقاً میداند کی و کجا بمیدان بیاید و ضدِ قهرمانِ دوران را از بیشه بدر کند. ایرانیان از آنجا که ذهنِ تاریخی دارند و تاریخ را می‌فهمند، هوشنگ و کاوه آهنگر را دوست می‌دارند، می‌شناسند و البته تحسین می‌کنند.

بر اساسِ گفتارِ شاهنامه، هوشنگ –از فرزندانِ کیومرث- نه تنها شاه بود بلکه اهورامزدا، آتش را نیز به وی شناسانید. وی پس از آن، نخستین آهنگر شد[1] و پیشهء آهنگری را که بنیادِ پیشه‌وری و بچرخش افتادنِ چرخِ فرهنگ و شهرنشینی بود به ایرانیان پیشکش کرد. و باز بر اساسِ شاهنامه در گامِ سوم، آبراه‌ها را بر رودها ساخت و امکانِ کشاورزی پدید آورد و بر آن اساس بود که هرکس زمینی را برای خود گرفت و آباد کرد و بنا بضرورت، یکجانشینی آموخت که پایهء تمدن و شهرنشینی است.[2] در گامِ چهارم نیز به مردمان، پوشش و پوشیدگی آموخت و نهایتاً کارِ جهان را در آن روزگار به سامان رسانید و سازمان داد.

آهنگر، قهرمانیست «تمدن ساز» که رسالت بزرگی همچون بازسازی کاینات؛ سازماندهی دوبارهء دنیا و افشای اسرار فرهنگ بر آدمیان را بر عهده دارد.

آهنگر در تاریخ، با نقشِ استوره ای خود که با «چیرگی بر آتش» آغاز گشت و در سراسرِ دنیا این تجربهء بنیادین بشر را در «چیرگی و از آن خود کردنِ یک نیروی برون انسانی و مقدس» گستراند، قابل احترام است و نزدِ کسانیکه آتش پدیده ایست سپندینه و ایزدی؛ چه بسا ارزش و احترامش نیز بیشتر است. پس از شناساییِ آتش توسطِ بشر، قدرتِ «تغییر» و تبدیل که در هر شعلهء آن نهفته است از سوی فرهنگ‌های گونه‌گون بعنوانِ عاملی برای همه‌گونه پاکسازی مورد «شناسایی و احترام» قرار گرفت.

از سوی دیگر؛ آهنگر همیشه‌دمخور با آتش و برافروزندهء همیشگیِ آن و از سوی دیگر کنترل‌کنندهء آنست. آتشی که خدایان از آن برخاسته‌اند. آتشِ سپند، آتشِ افشاگر، گناه‌سوز و پاک‌کننده، دگرگون‌ساز و اعتلابخش.

بر اساسِ اندیشه‌های کهنِ ایرانی، آزمونِ آتش یا «آتشِ فروزان» آزمایشی برای بازشناختنِ کِرفِه کار از گناهکار و اَشَوَن از دُروند است.[3] سیاوش نیز در تاریخِ ایرانیان به آزمونِ آتش محکوم گردید.. و براستی آنکه «آزمون آتش» را از سر میگذراند و خویشتن را به شعله‌های فروزانش می‌سپارد؛ دیگر فردی همانندِ سایرین نخواهد بود. او دیگر تمام وجودِ خود را بسوختن داده است. پس دیگر هیچ آتش و اژدهایی بر او کارگر نخواهد افتاد و تنها هموست که توان دارد تا جام و تختِ ربوده شده را از «اهریمن» بازستاند.

آنکه «آزمون آتش» را از سر میگذراند و خویشتن را به شعله های فروزانش میسپارد؛ دیگر فردی همانندِ سایرین نخواهد بود. او دیگر تمام وجودِ خود را بسوختن داده است.

از همان زمان‌ها بود که آهنگر ماهیتِ آتشین یافت. کسیکه بسبب ماهیت و کیفیتِ حرفهء ویژهء خود، نقشی اجتماعی را متناسب با آتش نیز دریافت می‌دارد، بگونه ای که حتی ضحاکِ اهریمنی نیز از پرخاش های وی چشم پوشی می کند و از وی می‌هراسد. براستی چرا هیچکسِ دیگری بجز او نبود تا بتواند شعله بکشد و غریوش پوستینِ «شاه دروغین» را پاره کند؟! از سوی دیگر آن آتشِ روشنی‌بخش که در دلِ تاریکی‌ها و در دکانِ او می‌سوخت، نویدگر یک روشنایی نیز بود. چیزی که میتواند همهء چشم‌ها و هوش‌ها را بخود مشغول دارد تا بتواند وظیفهء انتشار نور را به اعماقِ تاریکی‌ها به انجام رساند.

سر‌انجام؛ آهنگر‌قهرمانِ ما با قدرتِ دستان و نگاه‌های خیره بر آهن گداخته؛ همچنان ضرباتِ آهنگینی را بر پیکر «پولادِ زمان» فرود می‌آورد. او آهسته و پیوسته کار می‌کند و آهنِ گداخته که نمادِ «طبیعت» است تسلیم ضرباهنگِ آهنگر می‌گردد.[4]

بهر روی؛ آهنگر همچون نخستین و تنهاترین عاملِ «دگردیسیِ ارادیِ اشیاء و زنده‌گان» بدیده می‌آید. یا که شاید همچون نیای پیشین و دوردستِ پیشه‌وران و رزمندگان؟!.. آری؛ همانها که نه تنها رازِ زندگیِ روزانه که «قدرتِ مرگ و نابودی» و «راز زایشِ چیزهای خوب» را در اختیار دارند.

پانویس‌ها:

[1]پانویس: چو بشناخت، آهنگری پیشه کرد/از آهنگری اره و تیشه کرد(شاهنامه، داستانِ هوشنگ)

[2]پانویس: چراگاهِ مردم بدان برفزود/پراکند پس تخم و کِشت و دُرود

برنجید پس هرکسی نانِ خویش/بورزید و بشناخت سامانِ خویش(شاهنامه، داستان هوشنگ)

[3]پانویس: اوستا:کهنترین سرودها و متن‌های ایرانی، گزارش و پژوهشِ جلیل دوست‌خواه، ویرایش 2 – تهران: مروارید، 1371. جلد دوم،  صفحه 902، ذیل آهن گدازان.

[4]پانویس: بیارید داننده آهنگران/یکی گرز فرمود باید گران(شاهنامه، داستان ضحاک) 

 

  • زمانِ برگزاریِ جشنِ سَده (سالِ 94): جشنِ سَده در سالِ 94 در تاریخِ 10اُمِ بهمن‌ماه برگزار خواهد شد. می توانید در هنگامه ی پُشته‌سوزی به خواندنِ سرودهء آنش‌نیایش نیز بپردازید. شاد باشید!
نویسنده: بیژن - ۱۳٩٢/۱٠/٥

اصفهان شهر بزرگی است.. اما با این وجود، این شهرِ بزرگ از لحاظِ جمعیتِ ساکن زرتشتی در آن، پس از زاهدان و اهواز کم جمعیت ترین شهر بزرگ از لحاظِ تجمعِ زرتشتی است. زرتشتیان در زمانِ ساسانیان تجمعِ زیادی در اصفهان و حومهء آن داشته اند اما بتدریج و پس از فروپاشیِ پادشاهیِ ساسانی و بویژه پس از روی کار آمدنِ صفویان و فشارهای آنان بر زرتشتیان -بجهتِ تغییر دینِ آنان- رو به کاهش گذاشتند و تمرکز خود را از اصفهان به یزد و کرمان معطوف کردند. امروزه در استان اصفهان حدود 200 نفر زرتشتی ساکن هستند.درب مهر اصفهان از این تعداد تقریبا 150 نفر در شهر اصفهان ساکنند، بقیه  نیز در شهرها و شهرک های اطراف مانند ملک شهر ساکن هستند. در طول سال بیش از 400 نفر در پذیرشگاهِ زرتشتیان اصفهان اقامت می کنند که بیشتر از نیمی از آنها در نوروز به اصفهان می آیند.

در اصفهان، خانه زرتشتیان اصفهان، دربِ مهر گوهر و مهربان و مجتمع فرهنگی خسروی بمنظور رفاهِ مزدیسنان سامان یافته است. اعضای انجمن زرتشتیان 9 نفر هستند. که به مدت 3 سال انتخاب می شوند. باید گفت که این انجمن هیچگونه وقفیاتی ندارد و درآمد آن تنها از دهش خیراندیشان و مسافران به دست می آید.

خانه زرتشتیان اصفهان

خانه زرتشتیان اصفهان، پیش از بازسازی نیز به همین نام مورد استفاده بود. زمین این خانه از سوی برادرانِ زرتشتی -ارباب مهربان زرتشتی و برادرشان شادروان ارباب فریدون زرتشتی- خریداری شد و در اختیار انجمن قرار گرفت. تا سال 82 ساختمان قدیمی آن مورد استفاده بود که با توجه به اینکه این ساختمان رو به خرابی می رفت و بیم ریزش داشت، با همیاری و مساعدت برادران زرتشتی، تخریب و نوسازی شد.زرتشتیان اصفهان را بهتر بشناسیم این ساختمان در 3 طبقه ساخته شد که شامل 10 اتاق است که یکی از آنها به عنوان نیایشگاه و دیگری به عنوان دبیرخانه انجمن مورد استفاده قرار می گیرد. بقیه اتاق ها با امکانت کاملی چون تخت و تشک، یخچال، سیستم گرمایشی و سرمایشی، تلویزیون در اختیار مسافرین مزدیسن قرار می گیرد. 1 اتاق دیگر این ساختمان نیز به عنوان کتابخانه مورد استفاده زرتشتیان ساکن در اینجا است که بیش از 1300 عنوان کتاب در زمینه های گوناگون، علمی، فرهنگی، دینی، هنری و ورزشی را در خود جای داده است.
اشکوب(طبقه) پایینی در خانه زرتشتیان اصفهان، به صورت سالن ساخته شده است که جشنها و گردهمآیی ها در آنجا برگزار می شود. امکانات ورزشی محدودی نیز دارد. جز این در ایام نوروز که مسافر زیاد است، برای مسافران نیز قابل استفاده است. گفتنی است که در سالن نیز پارتیشن بندی شده است تا مسافران راحتتر در آنجا اقامت کنند. کلاسهای دینی[کلاسهای دینی در طول سال و روزهای آدینه آن هم یک تا دو ساعت مورد استفاده قرار می گیرد.] در روز آدینه نیز در این خانه برگزار می شود. همچنین از اینجا به عنوان خوابگاه دختران زرتشتی نیز استفاده می شود. این خانه از پذیرش مسافرین مجرد در خانه زرتشتیان اصفهان معذور است.

کلاسهای دینیِ مرکز

حدود 21 نفر در این کلاسها عضو هستند. از اول تا پنجم دبستان یک کلاس، بقیه سالها نیز هر کدام یک کلاس دارند. کلاسهای دینی بنابر روال سایر انجمنها تشکیل می شود. غیر ازاین کلاسهای گاتاها خوانی نیز از سال پیش با کوشش خانم خادم آغاز شد و امسال توسط آقای کیخسرو توکلی ادامه یافت. برادران خیراندیش فریدون و مهربان زرتشتی در خیابان نظر غربی کوچه سیچان

برنامه های فرهنگی برای همکیشان اصفهانی

تمام جشنهای اصلی، گاهانبارها و جشن های ماهیانه در اصفهان برگزار می شود. در این جشنها ابتدا اوستای بایسته آن خوانده می شود. پس از آن هم برنامه های فرهنگی یا شاد، سخنرانی، گاتاها خوانی و... برگزار می شود. در بیشتر برنامه ها شام نیز داده می شود که با همیاری دهشمندان و همکیشان اصفهانی و انجمن تهیه می شود.

نشریه جامعه زرتشتیان اصفهان
ویستا نام نشریه داخلی انجمن زرتشتیان اصفهان است که ماهی یکبار چاپ می شود و در آن اخبار جامعه زرتشتیان اصفهان، مقالات مختلف اجتماعی و فرهنگی را منتشر می کنیم.


نشانیِ دربِ مهر اصفهان: خیابان نظر غربی-کوچه سیچان- ابتدای کوچه-نخستین کوچه سمتِ چپ - پلاک 27 - تلفن: 6278689-0311-0098

نویسنده: بیژن - ۱۳٩٢/٩/٢٦

از دیدگاه مزدیسنا، تاریکی نماینده اهریمن است و چون در طولانی‌ترین شب سال -تاریکی که اهریمنی ست بیشتر می‌پاید- ایرانیان آتش می‌افروختند تا تاریکی و عاملانِ اهریمنیِ آن نابود شده و بگریزند.

روش برگزاری

سفره شب یلدا در فرهنگِ مزدیسنان، «میَزد» -با تلفظِ Myazd- نام دارد و شامل میوه‌های تر و خشک، آجیل که زرتشتیان به آن «لُرک» -Lork- می گویند و از لوازم این جشن و ولیمه است، به افتخار و ویژگی «اورمزد» و «مهر» یا خورشید، بهمراهِ شب نشینی و خواندنِ گاهان [دانلود گاتها] و آثار ادبیِ بزرگانِ ایرانزمین در جمع خانواده و دوستان برگزار می شود. اما جز اینها، امسال[سال 92 خورشیدی] تقریباً همهء نهادهای زرتشتی به بزرگداشتِ این شب با برنامه های متنوع می پردازند:

نشان و زمان برگزاری این جشن در گردِ همآیی های مزدیسنی:

:: باشندگی در این برنامه ها برای زرتشتیان، آزاد و رایگان است. دیگر ایرانیانِ گرامی که بمنظور پژوهش در زمینهء یلدا و روشِ برگزاریِ آن نزدِ مزدیسنان، علاقه به حضور دارند بایسته است با "تلفن" یا دیگر روشها نسبت به هماهنگی با نزدیکترین مرکز اقدام نمایند.

کانون دانشجویان زرتشتی برنامه‌ی شب چله را ۶ دی‌ماه از ساعت 17 در تالار خسروی با اجرای گروه موسیقی، شاهنامه‌خوانی، نمایش و ... برپا خواهدشد. نشان: 
تهران- خیابان میرزاکوچک خان- کوی زرتشتیان- جنب تالار خسروی تلفن: 66706419-021-0098

 انجمن زرتشتیان کرج جشن شب چله را روز شنبه 30 آذر از ساعت 6 پسین در خانه دولت کرج با اجرا نمایش و برنامه های شاد برگزار میکند. نشان: کرج- شهرک رسالت- انتهای بلوار اقاقیا- خیابان یاس- کوچه نیلوفر- خانه دولت. تلفن: 2506267-0261-0098

روستای زرتشتی نشین اله‌آباد یزد برنامه‌ی شب چله‌، ٢۴ آذرماه از ساعت ١٨ در دربِ مِهر[Darb-e Mehr] این روستا برپا می‌شود. همکیشانِ مزدیسن برای باشندگی در این برنامه، می‌توانند در روز یاد شده در درمهر اله‌آباد حضور یابند. نشانی: یزد- اله‌آباد- کوچه شهید بهروز باستانی - تلفن: 6237073-0351-0098

انجمن زرتشتیان مریم آباد جشن شب چله را پنج شنبه 28 آذر از ساعت 6 پسین در سالن اجتماعات این محله با برنامه های شاد و جذاب برگزار میکند. نشان: 6259888-0351-0098

انجمن  یانش‌وران مانترهء یزد جشن شب چله  را همراه با  نمایشگاه تزیین میوه پسین  28 آذرماه 1392 در تالار ماهیار اردشیر در قاسم آباد با برنامه متنوع و شاد برگزار می‌کند و دوستداران برای تهیه‌ی بلیت و نام نویسی در نمایشگاه می‌توانند روزهای 21 تا 23 آذرماه 1392 ساعت ١٨ تا ٢٠ به انجمن یانش‌وران بروند. نشان: بلوار بسیج روبروی کتابخنانه مرکزی پلاک شش - 6237073-0351-0098

انجمن زرتشتیان اصفهان جشن شب چله را پنج شنبه 28 آذر از ساعت 6 پسین در خانه زرتشتیان با برنامه های شاد و جذاب برگزار میکند و باشندگان جهت تهیه ورودی تا 23 آذر به آقای کوشکی مراجعه و به تناسب نوع تغذیه ژتون تهیه نمایند. نشانی: اصفهان- خیابان نظر شرقی- کوچه سیچان- پلاک 27 - تلفن: 6278689-0311-0098

انجمن زرتشتیان شیراز نیز جشن شب چله را پنج شنبه 28 آذر از ساعت 6:30 پسین در باغ وقفی برگزار مینماید. نشانی: خیابان کریم خیابانان زند- حدفاصل خیابان انوری و خیام- پلاک 346 - تلفن: 2337856-0711-0098

خانه‌ء فرهنگ و هنر زرتشتیان تهران شب چله را پنج شنبه 28 آذرماه از ساعت 17 و 30 دقیقه با برنامه‌های موسیقی، آوازخوانی، شاهنامه‌خوانی  و بازی‌های گروهی برگزار می‌کند. نشان:[انجمن زرتشتیان تهران] تهران- خیابان میرزاکوچک‌ خان- جنب آتشکده- پلاک 8  - 66707740-021-0098

انجمن زرتشتیان کرمان روز آدینه 29 آذر از ساعت 5 پسین در باغچه بوداغ اباد جشن شب چله را برگزار میکند. نشان: کرمان- زریسف- خیابان شهدا- خیابان برزو آمیغی- کوچه آتشکده 3126686-0341-0098

انجمن زرتشتیان نصرت آباد  جشن شب چله را آدینه ۲۹ آذر از ساعت ۷:۳۰ پسین در سالن نصرت آباد این محله با برنامه های متنوع برگزار میکند و ورود برای عموم آزاد است. نشان: یزد- خیابان انقلاب- کوچه نرسی آباد- کوچه آتشکده تلفن: 5210043-0351-0098

باشگاه جهاندیدگانِ زرتشتیِ یزد (پورچیستا)، برنامه‌ی شب «چله» را با برگزاری جشن زادروز جهاندیدگانی که در پاییز زاده شده‌اند را در ساعت ٩ بامداد  ٢۴  آذرماه در باشگاه جهاندیدگان زرتشتی یزد بر می گزارد.

انجمن زرتشتیان نَرسی آباد جش چله را از ساعت  6 پسین روز شنبه 30 آذر  در سالن رستمی این محله با برنامه های شاد برگزار میکند. نشان: یزد- خیابان انقلاب- کوچه نرسی‌آباد- کوچه آتشکده - 5252815-0351-0098

در این همایش از شرکت‌کنندگان پذیرایی می‌شود و باشندگی در این برنامه تنها برای زرتشتیان آزاد و رایگان می باشد. دیگر ایرانیانِ گرامی که بمنظور پژوهش در زمینهء یلدا و ارتباطِ آن با مزدیسنا و مزدیسنان و روشِ برگزاریِ آن نزدِ مزدیسنان علاقه به حضور دارند بایسته است با تلفن یا دیگر روشها نسبت به هماهنگی با نزدیکترین مرکز اقدام نمایند.


* توجه: نشانی های این مراکز فقط جهتِ "آگاهی رسانی" در این وبلاگ آورده شده ، نه بمنظور تبلیغ برای مزدیسنا. بر اساسِ سیاستنامه سرود زرتشت، این وبلاگ یک پایگاهِ پژوهشی است نه تبلیغاتی!


ادامه مطلب ...
نویسنده: بیژن - ۱۳٩٢/۸/۱٥

رؤسای هفت خانوادهٔ بزرگِ پارس در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، با کشتن گئومات مغ که به عنوان "بردیا" (فرزند کوروش بزرگ) بر تخت نشسته بود، پادشاهی را به داریوش بزرگ و خاندان هخامنشی بازگرداندند.[۱]

هوتن: به نظر من آن زمان گذشت که یک نفر از میان ما همه‌کاره باشد و خودسرانه فرمانروایی کند. راه و رسم حکومت استبداد نه خوشایند است و نه مایهٔ خیر و صلاح!

در جریان نشستی که پنج روز پس کشتنِ گئوماتَه برگزار شد، هوتن (با تلفظِ اُتانس در کتاب هرودوت و اوتانَه در کتیبه بیستون) از نظام دموکراسی دفاع کرد و در نکوهش نظام حکومتی پادشاهی سخن گفت. مگابیز ضمن تایید انتقادات هوتن به نظام پادشاهی، از نظام اولیگارشی دفاع کرد. اما داریوش از نظام پادشاهی دفاع کرد، و چون نظر چهار نفر دیگر حاضر در جلسه، موافق با داریوش بود، در نهایت نظام پادشاهی برای ایران(سرزمین پارس) تداوم یافت و تلاشهای اُتانَه برای نهادینه کردنِ سیستم دموکراسی در اذهانِ ایرانیان برای هزاره ها ناکام ماند.


ادامه مطلب ...
نویسنده: بیژن - ۱۳٩٢/٦/۱۳

در گاهشماریِ مَزدَیَسنا، ‌"وَرهرام" نام یکی از روزهای خجسته است. در این هنگام از هر ماه، مزدیسنان به نیایشگاه و آدریان رفته، ضمنِ نیایشِ خداوندِ یکتا(اَهورامَزدا) به "داد و دَهِش" نیز می پردازند.

اشوزرتشت همواره پیروانش را به یک پیشی جویی در نیکوکاری سفارش می کند. 
"هر یک از شما ، باید در کردارِ نیک از دیگری پیشی جوید و با این روش، زندگیِ خود را خوش و خرم سازد".. و اینست ماهیتِ میکوکاری و توجه به امر نیک در مزدیسنا.


در این بینش، انسان با پیمودنِ راهِ عرفان بر آن است تا به اهورامزدا نزدیک شود و با همین انگیزه باید برخی از ویژگی های پروردگار را در خود پرورش دهد . یکی از ویژگی های اهورایی ، بخشندگی و داد و دهشِ بی پایان است. از این رو هر فرد نیز با پرداختن به نیکوکاری و داد و دهش، خشنودیِ اهورامزدا و روانِ آفرینش را فراهم خواهد ساخت. 
در پیام اشوزرتشت آمده است : "داد و دهش را که پسندِ اهورامزدا و از نیکوکاری است از نیازمندان دریغ مدارید." 
از دیگرسو، دهش و نیکوکاری در فرهنگ زرتشتی کاری از روی نظم و حساب است زیرا دهِشمَند بایستی کردار نیک خود را برای ارزش آن انجام دهد و باور داشته باشد که این عمل در ساختار آفرینش لازم و تکمیل کننده بخشایش اهورایی است نه برای خودنمایی و رسیدن به مقام و جایگاه مادی.

اما این داد و دهش نیز برای خود فرمولهایی دارد و داد و دهشِ بی منطق نیز درست نمی نماید. در سرودِ " اَشِم وُهُو" که یکی از سرودهای ارزشمندِ اوستا است، انسان باید همراه با نظم اشا که قانونِ خلل ناپذیرِ راستی در هستی است همراه شود و در انجامِ نیکوکاریِ خود تنها به پویندگی و بالندگی ارزش های انسانی چشم داشته باشد. 
از سوی دیگر ، مزدیسنا با دریوزگی و بیکاری مخالف است. او انسان های کاهل و کسانی که توانایی کار و کوشش دارند ولی عادت به تنبلی کرده، ریاضت کشی و گدایی را برگزیده تا از دسترنجِ دیگران بهره مند شوند، نمی پسندد و یکی از روش های نیکوکاری را ایجاد کار برای بیکاران می داند. 
"بیکاران را که اندامِ سالم دارند و تواناییِ انجام کار، به کار وادار سازید." 
"به اندازه یی کار به نیازمندان رسانید تا بیکار و بدکار نمانند."

مهرافزون!

-------------------------------------

:: نوشته هایی که شاید برایتان سودمند باشند:

+ تشتر و اَپوش

نویسنده: بیژن - ۱۳٩۱/۱۱/۱۱

چهل‌ روز پس از جشن شب چله، آبان روز از بهمن ماه در تقویم زرتشتی (برابر با 10 اُمِ بهمن‌ماه) و در چهله‌ی زمستان، جشن سده ، به پهلوی "سَت" یا "سده سوزی" برگزار می‌شود که جشنِ پیدایشِ آتش است.

برخی داستانِ پیدایشِ سَده را به اردشیر پاپکان، برخی به هوشنگِ پیشدادی و برخی دیگر به گیومرتَ نسبت داده اند. اما آنچه که اهمیت دارد اینست که این جشن را ما ابرانیان، سالها و سالهاست که بر می‌گزاریم.

سده جشنِ ملوکِ نامدار است   ز افریدون و از جَم یادگار است

 

روشِ برگزاریِ جشنِ سده توسطِ مزدیسنان

مردم از روزهای قبل مشغولِ حمع آوریِ هیزم برای جشن می شوند و همه را در یکجا می انبارند. در عصر این روز پس ازغروب آفتاب، سه تن از موبدان با جامه‌ سپید به سوی توده‌ای از هیزم خشک که از پیش آماده گردیده می‌روند و گروهی از جوانان که آنان هم جامه‌ی سپید بر تن دارند با هموخ‌های (مشعل‌های) روشن، موبدان را همراهی می‌کنند. موبدان بخشی از اوستا که بیشتر آتش نیایش است را می‌سرایند و موبد بزرگ با آتشدان و جوانان سپید پوش با هموخ‌ها هیزم‌ها را می‌افروزند. سپس، گروه نوازندگان از آغاز تا پایان جشن، آهنگ می‌نوازند و همه با شادی، پیروزی روشن شدنِ آتش سده را جشن می‌گیرند. به همین سادگی!

 

اهمیتِ آتش‌نیایش در جشنِ سده

سروده آتش‌نیایش که در میانه ی این جشن از سوی مردم و موبدان خوانده میشود، واقعاً سروده ی زیبایی است و بخشی از ادبیاتِ مزدیسناست. سروده ی آتش‌نیایش به یسنای ۶۲ نیز معروف است. در ادامه، بخشی از این سرودهء زیبا را می‌آوریم:

یتا اهو وییریو ! [دوبار]

ستایش و نیایش،

و هدیهء خوب و هدیهء  آرزو شده،

و هدیهء  دوستانه را آرزو دارم،

برای تو ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

قابلِ ستایش و نیایش هستی،

قابلِ ستایش و نیایش باشی،

در خانهء  مردمان.

خوشبخت باشد آن مرد،

که تو را بستاید، به راستی فراستاید.

هیزم در دست، برسم در دست.

شیر در دست، هاون در دست.

(۲)

هیزم [برایت] فراهم شود.

بویِ خوش فراهم شود.

خورش فراهم شود.

اندوخته فراهم شود.

«برنایی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

«آگاهی» به نگاهبانیِ تو بُواد!

ای آتش، ای پسرِ اهورا مزدا!

(۳)

سوزان‌ باشی در این خانه.

بی گمان سوزان باشی در این خانه.

فروزان باشی در این خانه.

شعله‌ور باشی در این خانه.

به زمانی دیرپا.

تا به فرشگردِ (=رستاخیز) توانا.

همچنان تا به فرشگردِ توانای نیک.

برای خواندنِ متنِ کاملِ آتش نیایش کلیک کنید!

برای برگزرایِ جشنِ سده به جمعیتهای زیاد و مراسمِ مذهبیِ آنچنانی نیاز نیست! مهم خلوصِ نیت و خواستارِ شادی بودن است. هرکس می تواند این شادوارگی را با عزیزانِ خود و در هرکجا برگزارد. مهم شاد بودن و سپاسگزاری از آتش و پدیده های مینویِ اهورا مزداست. سده ی خوشی داشته باشید!

نویسنده: بیژن - ۱۳٩۱/۱٠/۳٠

روزه در مزدیسنا، نخوردنِ گوشت و نیالودنِ دست به خونِ جانورانِ حلال گوشت در چهار روز در هر ماه است. ضمناً مزدیسنان در زمانِ روزه گرفتن ، در خوردنِ آب آزاد هستند. زیاد روزه گرفتن در مزدیسنا، چون باعث سستی بدن و عدم فعالیت مفید و کار روزانه می شود ناپسند می باشد. پس زیاده روی در این موارد در کیش زرتشت نکوهیده شده و بی کاری و تن پروری بشدت نهی شده است. در وندیداد، فرگرد سوم بند 33 آورده شده: «… آن کس که سیر غذا می خورد، توانایی می یابد که نیایش بکند، کشاورزی کند و فرزندان به وجود آورد. جاندار از خوردن زنده می ماند و از نخوردن می میرد».

چهار روز روزه "نبر"
روزه در دین زرتشت چهار روز در هر ماه است. بعبارت دیگر، مزدیسنان حدودِ چهل و هشت روز در سال روزه می گیرند اما نه بصورتِ متناوب. زرتشتیان برای افراط نکردن در خوردن گوشت جانوران، روزهای دوم و دوازدهم و چهاردهم و بیست و یکم هر ماه از خوردن گوشت پرهیز می کنند. این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ وهمن، ماه، گوش و رام می باشد. در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد. یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر شکل داده و به معنای منش نیک است. روز «ماه»، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآنها حرام است و اصطلاحا به آن نبر(Nabor) می گویند.

"نبُر" فعلی امریست. یعنی نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آنها را نبریدن بوده است. در قدیم، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند. دیدگاهِ از نظر من "افراطی" این دسته برای احترام به وهومن بوده است که خارج از دین و تندروی بوده است.

نیک است بدانید که نمادِ بهمن، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که، منش نیک یعنی سپیدی. همچنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان احترام زیادی دارد. چراکه با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را ادراک و رعایت می کند. یعنی با پندار نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.

روزه معنوی زرتشتیان
زرتشتیان در تمام اوستا و بخصوص در گاتها بسیار به روزه معنوی تشویق شده اند و زمان آن در همهء طول سال است. در اوستا مفهوم روزه به روزه باطنی نسبت داده می شود. اگرچه امساک و تحت فشار قرار دادن جسم برای تمرکز بیشتر بر اعمال و مناسک دینی نزد موبدان عملی ستودنی است اما نه برای مردمِ عادی.

زرتشتیان باید در سه بخش معنویِ شنوایی، اندیشه و احساس همیشه روزه داشته باشند. یه آن معنا که از طریق این سه حس از نیکی و "امر نیک" دور نشوند و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشاز از نیکی باشد. همچنین در اوستا بر روزه بزرگتری تاکید شده است و آن حفظِ هفت عضو بدن، مشتمل بر دو چشم، دو دست، دو پا و زبان در تمام طول زندگی از هر گونه آلودگی است و این هفت عضو همیشه باید پاک نگه داشته شوند که از این عمل نیز تحت عنوان "روزه" یاد می شود.

  • وبگردی:

ادامه مطلب ...
نویسنده: بیژن - ۱۳٩۱/۱٠/٢۳

دادستانِ دینی (پهلوی: داتستان دینیگ) اثری است به فارسی میانه از منوچهر، پسر گشن جم که برادر زاد سپرم،هیربد و رئیس طبقهء روحانیان پارس و کرمان بود و در نیمهء دوم قرن سوم هجری(نهم میلادی) یعنی حدود دوازده قرن پیش می‌زیست.

منوچهر، افزون بر دادستان دینی، مؤلف سه نامه است مشهور به نامه‌های‌ منوچهر و در ردّ بدعت‌هایی که برادرش،زاد سپرم،در مورد ساده کردن مراسم تطهیر بر شنوم نهاده بود.

دادستان دینی به معنی«مجموعهء آرای دینی»،مشتمل بر یک مقدمه و 92 پرسش مهر خورشید، پسر آذرماه و بهدینان دیگر و پاسخ منوچهر به آنهاست. مقدمهء این‌ اثر، نثری پیچیده دارد. باتوجه به مقدمه می‌توان فهمید که این پرسش‌ها مکتوب بوده‌اند و منوچهر در فرصت مناسب به آنها پاسخ داده است. مطالب دادستان دینی بسیار متنوع‌اند و تقریبا به همهء مسائل دینی و موضوعاتی که به‌طور غیرمستقیم با دین ارتباط دارند،پرداخته‌ است. مانند مطالب مربوط به آیین‌های دینی، قوانین، حقوق، مسائل اجتماعی و اخلاقی و..

معرفی سازمان زنان زرتشتی تهران:

  • اهداف: سازمان زنان زرتشتی با هدف گردهم آوردن بانوان و دوشیزگان زرتشتی و بالا بردن سطح اگاهیهای دینی، فرهنگی‌، حقوقی، بهداشتی... و در نتیجه بهبود وضع زندگی‌ شخصی‌ و اجتماعی آنان و همچنین حمایت از همکیشان و هموطنان نیازمند، بدون دخالت در امور سیاسی تشکیل گردید. 
  • موسسین این سازمان عبارت بودند از روانشادان :
     فرنگیس خانم یگانگی منوّر آبادیان، فیروزه افسری، بانو بهزادیان، لعل جمشیدیان، منیژه شاهرخ، شیرین فروتن، پریدخت مهر.
  • موضوع فعالیت : فعالیت های فرهنگی اجتماعی مربوط به زنان زرتشتی.
  • نشانی : تهران – خیابان جمهوری – خیابان میرزا کوچک خان – کوی زرتشتیان – پلاک 8 طبقه سوم

    تلفکس : 66706419 / ایمیل: sazeman_zanan_zo_ir@yahoo.com
  • وبسایت: http://zananzartoshti.ir/

سخن زرتشت به پوروچیسته درباره ازدواج:

  • در گات‌ها، هات ۵۳، پند اشو زرتشت به دخترش پوروچیستا هنگام ازدواج با جاماسپ وزیر دوران کی گشتاسپ چنین آمده‌است:

    اینک تو ای پوروچیستا، ای جوان‌ترین دختر زرتشت، من از روی پاکی و راستی و نیک منشی، جاماسپ را که از راست‌کرداران و پشتیبانان راه راستی است، جهت تو برگزیده‌ام. پس اکنون برو و در این باب بیندیش و خردت را راهنما قرار داده و پس از موافقت به اجرای مراسم مقدس ازدواج پرداز.

مهرگان، دیروز و امروز (روش برگزاری جشن مهرگان)

+ راشین یا رَشْنْ از ایزدان بزرگ مزدیسنا و ایزد دادگری‌است.

نویسنده: بیژن - ۱۳٩۱/۱٠/۱۳

گاهی برخی از "ناقدانِ کم خوانده اما همه چیزدان" به کسانی که از واژه های "پسر پارسی" یا "آریایی" استفاده می کنند، خرده می گیرند که اینها مفاهیمی من درآوردی هستند و ریشه تاریخی ندارند. من در این یادداشت ، به یکی از منابع مهم که نشاندهنده قدمتِ این کاربست ها هستند اشاره می کنم، گرچه محوریتِ این وبلاگ بر مسائل تاریخی نیست اما این یکبار را اشکالی نیست. البته با این فرض که از هر چیز، نکاتِ مثبتش را برداشت کنیم و کلاً مثبت فکر کنیم! یعنی از کاربستِ واژه ی آریایی، دیدگاهِ نژادپرستانه اش را برداشت نکنیم و مدِ نظرمان نباشد.

در سنگ‌نبشته‌ داریوش بزرگ در نقش رستم و در نخستین نبشته که در قسمت بالایی است و به DNa مشهور است چنین می گوید:

من داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای همه گونه مردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر ویشتاسپ، هخامنشی، پارسی، پسر پارسی، آریایی.
  • بند ۱ - خدای بزرگ (است) اهورامزدا، که این زمین را آفرید، که مردم را آفرید، که شادی مردم را آفرید، که داریوش را شاه کرد، یک شاه از بسیاری، یک فرماندار از بسیاری.
  • بند ۲ - من داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای همه گونه مردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر ویشتاسپ، هخامنشی، پارسی، پسر پارسی، آریایی.
  • بند ۳ - داریوش شاه گوید: به خواست اهورامزدا این (است) کشورهائی که من جدا از پارس گرفتم.بر آنها حکمرانی کردم. به من باج دادند. آنچه از طرف من به آنها گفته شد آنرا کردند. قانون من ایشان را نگاهداشت. ماد - خوزستان - پارت - هرات - بلخ - سغد - خوارزم - زرنگ – رخج - ث ت گوش گندار - هند - سکائیهای هوم نوش - سکائی‌های تیز خود - بابل - آشور - عربستان - مصر - ارمنستان - کپدوکیه - سارد - یونان - سکائی‌های ماوراء دریا - سکودر - یونانی‌های سپر روی سر - لیبیها - حبشی‌ها - اهالی مک - کارئی ها.
  • بند ۴ - داریوش شاه گوید: اهورامزدا، چون این زمین را آشفته دید، پس از آن آنرا به من ارزانی فرمود. مرا شاه کرد. من شاه هستم. به خواست اهورامزدا من آنرا در جای خودش نشاندم. آنچه من به آنها گفتم، چنانکه میل من بود، آنرا کردند. اگر فکر کنی که چند بود آن کشورهایی که داریوش شاه داشت پیکره‌ها راببین که تخت را می‌برند. آنگاه خواهی دانست، آنگاه به تو معلوم می‌شود، (که) نیزهٔ مردی پارسی دور رفته. آنگاه به تو معلوم می‌شود، (که) مردی پارسی خیلی دور از پارس جنگ کرده است.
  • بند ۵ - داریوش شاه گوید: این که کرده شده آن همه را به خواست اهورامزدا کردم. اهورامزدا مرا یاری کرد تا هنگامی که کار را بکردم. اهورامزدا من و خاندان سلطنتی ام را و این کشور را از زیان محفوظ دارد! این را من از اهورامزدا درخواست می کنم. این را اهورامزدا به من بدهاد!
  • بند ۶ - ای مرد! فرمان اهورامزدا، ان به نظر تو ناپسند نیاید! راه راست را ترک منما! شورش مکن!

با دقت در بندِ دیم از ترجمه کتیبه می بینیم که داریوش اول خود را یک پسر پارسی و یک اریایی معرفی می کند: من داریوش شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه کشورهای همه گونه مردم، شاه در این زمین بزرگ دور و دراز، پسر ویشتاسپ، هخامنشی، پارسی، پسر پارسی، آریایی.


اما در مورد لقب پدر که به کوروش هخامنشی نسبت داده می شود و از افتخاراتِ برخی ایرانیان است از کتابِ سوم هرودوت، بند 89  مثال می آورم که چنین می گوید:

the Persians say that Dareios was a shopkeeper, Cambyses a master, and Cyrus a father. [منبع]

ترجمه: پارس ها می گویند داریوش یک مغازه دار بود، کمبوجیه یک استاد و کوروش یک پدر.

 

پس می بینیم که با تکیه بر مفاهیم تاریخی می شود گفت که واژه هایی مانندِ پسر پارسی، آریایی ونسبت دادنِ لقب ِ پدر به کوروش کاملاً درست و پیشینه دار و بر اساسِ منابع مکتوب تاریخی هستند.

مطالب قدیمی تر »
:: دوستان گرامي! براي ياري رساندن در پرورشِ پيامِ اهوراييِ اشو زرتشت دستورِ زير را به قالب بلاگ خود بيافزاييد

:: براي تهيه کتاب ها و منابعِ موردِ نياز در موردِ فرهنگ و انديشه نياکان و دینِ زرتشت مي توانيد در تهران به

کتابفروشيِ فرَوَهَر

 نشاني:خيابان انقلاب، خيابان فلسطين جنوبي، شماره 6 مراجعه نماييد.

:: گاتها را با فرمت PDF از اينجا بر روي سيستم خود ذخيره كنيد:

 دانلود متن گاتاها

نویسندگان وبلاگ:
سرای مهربانان: :: مهربانانی که به سرود زرتشت پيوند می دهند بهترست «بيژن» را آگاه گردانند تا نسبت به افزودن نام بلاگ آنان به سرای مهربانان اقدام کند.
وبسایت های سودمند در زمینه پژوهش در مزدیسنا:
کدهای اضافی :